Ορχάν Βελί

Ο ποιητής Ορχάν Βελί Κανίκ (Orhan Veli Kanık) γεννήθηκε το 1914 και πέθανε το 1950. Όπως πολλοί σύγχρονοί του, είναι γνωστός απλώς ως Ορχάν Βελί – ο “Νόμος των επωνύμων”, με τον οποίο όλοι οι πολίτες της Τουρκίας υποχρεώθηκαν να αποκτήσουν επώνυμο, θεσπίστηκε το 1934 και τέθηκε σε ισχύ το 1935. Ο Ορχάν Βελί ανήκει στη γενιά των Τούρκων ποιητών που απομακρύνθηκαν από τις παραδοσιακές οθωμανικές φόρμες, απλοποιώντας κι εκσυγχρονίζοντας την τουρκική ποίηση. Το έργο του ξεχωρίζει για την απλότητα της γλώσσας του.

Κάτι συμβαίνει (Bir iş var)
Κάθε μέρα τόσο ωραία είναι αυτή η θάλασσα;
Έτσι φαίνεται πάντα ο ουρανός;
Πάντα τόσο ωραία είναι όλα,
Αυτά τα έπιπλα, αυτό το παράθυρο;
Όχι,
Μα τον Θεό, όχι⋅
Κάτι συμβαίνει εδώ.

Ποίημα της σκηνής (Şanolu şiir)
Το ένα ποτήρι έρχεται, το άλλο φεύγει⋅
Οι μεζέδες λογιών λογιών⋅
Απ'τις αγάπες μου η μια στη σκηνή, τραγουδάει⋅
Η άλλη δίπλα μου⋅
Πίνει, πίνει και ζηλεύει την άλλη.
Μη ζηλεύεις, ομορφιά μου, μη ζηλεύεις⋅
Άλλη είναι η δική σου θέση,
Άλλη η δική της.

Ποίημα της μοναξιάς (Yalnızlık şiiri)
Δεν ξέρουν όσοι δεν μένουν μόνοι,
Πώς φοβίζει τον άνθρωπο η σιωπή⋅
Πώς μιλάει ο άνθρωπος μόνος του⋅
Πώς τρέχει στους καθρέφτες,
Αποζητώντας μια ψυχή,
Δεν ξέρουν.

Illusion
Απαλλάχτηκα από μια παλιά αγάπη⋅
Τώρα πια όλες οι γυναίκες είναι όμορφες⋅
Το πουκάμισό μου είναι καινούριο,
Πλύθηκα,
Ξυρίστηκα,
Έγινε ειρήνη.
Ήρθε η άνοιξη.
Φάνηκε ο ήλιος.
Βγήκα στον δρόμο, οι άνθρωποι είναι ήρεμοι⋅
Κι εγώ είμαι ήρεμος.

Λόγια (Söz)
Αλλιώς είσαι όμορφη στον καθρέφτη,
Κι αλλιώς στο κρεβάτι⋅
Μη σε νοιάζει που ακούγονται λόγια⋅
Στολίσου,
Βάψου⋅
Σε πείσμα τους έλα,
Την ώρα της αγοράς,
Στο ζαχαροπλαστείο.
Ακούγονται, λέει, λόγια,
Ας ακούγονται⋅
Δεν είσαι η ερωμένη μου;

Δωρεάν (Bedava)
Δωρεάν ζούμε, δωρεάν⋅
Ο αέρας είναι δωρεάν, το σύννεφο δωρεάν⋅
Η ρεματιά, η κορφούλα δωρεάν⋅
Η βροχή κι η λάσπη δωρεάν⋅
Τα αυτοκίνητα, απέξω,
Τα σινεμά, στην πόρτα,
Οι βιτρίνες είναι δωρεάν⋅
Το ψωμοτύρι όχι, αλλά
Το πικρό νερό είναι δωρεάν⋅
Ελευθερία με τίμημα τη ζωή,
Η σκλαβιά δωρεάν⋅
Δωρεάν ζούμε, δωρεάν.

Για την πατρίδα (Vatan için)
Και τι δεν κάναμε γι'αυτή την πατρίδα!
Κάποιοι πεθάναμε,
Κάποιοι εκφωνήσαμε λόγους.

Ποίημα με ουρά (Kuyruklu şiir)
Δεν μπορούμε να ταιριάξουμε, είναι ξέχωροι οι δρόμοι μας⋅
Εσύ είσαι η γάτα του χασάπη, εγώ είμαι του δρόμου⋅
Το δικό σου φαΐ, σε γυαλισμένο μπολάκι⋅
Το δικό μου στο στόμα του λιονταριού⋅
Εσύ βλέπεις στον ύπνο σου έρωτες, εγώ κόκαλα.
Δεν είναι εύκολο όμως και το δικό σου, αδελφούλα μου⋅
Δεν είναι εύκολο δηλαδή,
Έτσι να κουνάς την ουρά σου, μέρα του Θεού.

Απάντηση (Cevap)
- Από τη γάτα του χασάπη στη γάτα του δρόμου
Μιλάς για πείνα⋅
Πάει να πει, είσαι κομμουνίστρια.
Πάει να πει, όλα αυτά τα κτίρια εσύ τα καις.
Κι αυτά στην Κωνσταντινούπολη εσύ,
Κι αυτά στην Άγκυρα εσύ...
Τι γουρούνι που είσαι, εσύ!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s