Μια εκλογική αναμέτρηση που έχασαν και η Δεξιά και η Αριστερά

* Μετάφραση άρθρου του Αχμέτ Ινσέλ, που δημοσιεύτηκε στη Cumhuriyet στις 25 Απριλίου. (Featured image from Wikimedia Commons.) Οι δύο υποψήφιοι του δεύτερου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών έχουν ένα ενδιαφέρον κοινό στοιχείο. Ο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος ήρθε πρώτος με ποσοστό 23,9 των ψήφων, ορίζει τον εαυτό του ως “δημοκράτη που βρίσκεται και δεξιά…

Ορχάν Βελί

Ο ποιητής Ορχάν Βελί Κανίκ (Orhan Veli Kanık) γεννήθηκε το 1914 και πέθανε το 1950. Όπως πολλοί σύγχρονοί του, είναι γνωστός απλώς ως Ορχάν Βελί – ο “Νόμος των επωνύμων”, με τον οποίο όλοι οι πολίτες της Τουρκίας υποχρεώθηκαν να αποκτήσουν επώνυμο, θεσπίστηκε το 1934 και τέθηκε σε ισχύ το 1935. Ο Ορχάν Βελί ανήκει…

Περιμένοντας τον φόβο

Ο Ογούζ Ατάυ (Oğuz Atay, 1934-1977) είναι απ’τους σημαντικότερους σύγχρονους Τούρκους λογοτέχνες. Η νουβέλα «Περιμένοντας τον φόβο» είναι μέρος της ομότιτλης συλλογής διηγημάτων, που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1973. Το παρακάτω είναι ένα μικρό απόσπασμα, λίγο μετά τη μέση της 65 σελίδων νουβέλας. Στην αρχή της νουβέλας, ο ήρωας, γυρνώντας ένα βράδυ στο σπίτι του,…

Ήταν 12 του Μάρτη

… στην Άγκυρα, όταν ο τουρκικός στρατός ανακοίνωσε το τελεσίγραφό του προς τα πολιτικά κόμματα, το 1971. Ήταν το δεύτερο στρατιωτικό πραξικόπημα στην ιστορία της Τουρκίας. Ο Μπασκίν Οράν (Baskın Oran) είναι πολιτικός επιστήμονας, μέχρι πριν λίγα χρόνια καθηγητής διεθνών σχέσεων, με σημαντική παρουσία στον δημόσιο χώρο. Το 1971 ήταν βοηθός στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών…

“The Turkish Army”

Bir zümre, bir parti. Türkiye’de Ordu is a collective volume, edited by Ali Bayramoğlu and Ahmet İnsel and published by İletişim Yayınları in Istanbul. Its Greek translation was published in December 2007 by Bibliorama publishers. The articles contained in the volume were translated by Konstantina Andrianopoulou, Amaryllis Logotheti, and myself. I learned a lot while…

Ο ξεχασμένος

Η τουρκική λογοτεχνία είναι πολύ πλούσια κι έχει να επιδείξει σπουδαίους ποιητές (από τους σύγχρονους πιο γνωστός εκτός Τουρκίας είναι μάλλον ο Ναζίμ Χικμέτ) και πεζογράφους. Προσωπικά ξεχωρίζω τρεις πεζογράφους που μου αρέσουν ιδιαιτέρως: τον Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ (Ahmet Hamdi Tanpınar – 1901-1962), τη Σεβγκί Σοϋσάλ (Sevgi Soysal – 1936-1976) και τον Ογούζ Ατάυ (Oğuz…